Wereldmoeder

‘Ik heb deze vloer nog met guldens betaald.’ In mijn ogen ziet hij er nog perfect uit, maar Najat (48) heeft een nieuwe gekocht. Elke maand gaf ze een klein deel van haar salaris aan de vloerenmaker op de Kanaalstraat. Toen ze genoeg had betaald, kreeg ze de vloer mee. Het laminaat ligt opgestapeld in de kamer van haar zoon Nizar (12).
Najat woont al achttien jaar in deze flat. Achttien jaar geleden kwam ze uit Marokko naar Nederland. Ze was kapper in Marokko en ze knipte voor de sterren op het filmfestival in Cannes. Daar zei een vriendin: ‘Kom met mij mee naar Nederland!’ Najat: ‘Ik zou eigenlijk maar een jaar blijven.’
In Nederland ontmoette Najat een Tunesische man met wie ze een relatie kreeg. Ze maakten een tripje naar Parijs, met Nizar al in haar buik. Over de foto van die reis zei Nizar later: ‘Hadden jullie geen geduld tot ik er was?’ Want kort na Parijs verbraken ze de relatie.
Nizar is dus opgegroeid met alleen zijn moeder. Een moeder die kampt met migraineaanvallen. Dan moet hij stil zijn en een beetje voor zijn moeder zorgen. Als het goed met Najat gaat, spelen ze samen. In het weekend verbouwen ze de hele woonkamer. Dan verslepen ze het grote matras van Najat naar de woonkamer en kunnen zo de hele avond tv kijken, eten en samen slapen.
‘Vroeger was hij vaak boos, maar de laatste tijd is hij veranderd in zo’n lieve, zorgzame jongen!’ Nizar zit op een speciale school, omdat hij heel beweeglijk is. En hij zit op worstelen. Laatst won hij een medaille op een wedstrijd.
Pas halverwege het interview vertelt Najat dat Nizar niet haar eerste kind is. In Marokko woont haar dertig­jarige zoon. Tien jaar na zijn geboorte liep dat huwelijk stuk. Ongetrouwd werd Najat met de nek aangekeken. Maar ook al zou ze een andere man vinden, dan nog kon ze haar zoon niet opvoeden. Daarvoor is in Marokko toestemming van de vader nodig, en die zou hij nooit geven. ‘Ik wilde geen nieuwe man. Ik wilde geen gezeur meer aan mijn hoofd. Ik wilde vrij zijn. Zelf bepalen wat ik doe, wat ik draag.’
‘Geen wonder dat ik migraine heb. Al praat ik er veel over. Niks blijft alleen bij mij.’ Inmiddels heeft Najat een goede relatie met haar zoon. ‘Het leven komt zoals het komt. In moeilijke perioden heb ik God. Allahoe Akbar. God is groot. Hij slaapt niet, hij weet alles. Hij helpt.’